Veertjes en veren in allerlei vormen verzamel ik, in mijn huis vind je ze overal terug. Ik verwonder me bij elk veertje om de intense kwetsbaarheid. Vroeger, als beeldend kunstenaar, heb ik jaren vogels uitgebeeld. Vreemde vogels, in allerlei soorten, maten, en gedaantes. Eigenlijk vertegenwoordigden ze voor mij de mens, die vreemde vogel.... en tegelijkertijd zo vertrouwd. Sinds enige jaren kan ik, kijkend naar zo'n veertje, me blij en diep getroffen voelen om de zachtheid, om de schoonheid. Me ver-wonderend om de verfijning, om de dans die ontstaat als de wind er langs strijkt. Als een kind sta ik in tranen te kijken.
En met verbazing zie ik de vogels over mijn hoofd scheren op mijn wandelingen langs de Waal. Verbazing om die kracht waarmee 'n vogel zich voortbeweegt. Ja, de wind helpt een handje mee. En toch, diezelfde veertjes bij elkaar geven deze rare vogel zo'n kracht dat ie mooi iets kan waar ik alleen maar van kan dromen.....
Diezelfde kwetsbaarheid zie ik terug in de mens, die vreemde vogel en tegelijkertijd zo vertrouwd.......
Zondag, 5 december '010.